Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2012


Νομίζω ότι όποτε θα έχουν κάποια εκδήλωση οι σύλλογοι των χωριών μας (επεξήγηση μαμάς: σύλλογος Αγιού Δημητρίου Ζάρακος και μπαμπά: Γλάστρας Καλαβρύτων) θα το καθιερώσω να προσφέρω κάτι σε κάθε λαχειοφόρο αγορά που κάνουν. Συνήθως τα έσοδα από τους λαχνούς πάνε σε κοινωνικά έργα, όπως στο βάψιμο σχολείου κτλ. Το να δώσω λοιπόν ένα κολιέ (λίγο πιο σοφιστικέ από αυτά που συνηθίζω) ώς δώρο στην λαχειοφόρο είναι πολύ ευχάριστο. Για να κρατάμε ζωντανά και τα έθιμα μας. Αμέ... δεν είναι ωραίο έθιμο να χαρίζονται πετινοί μέσω λαχειοφόρου? Εχει και αυτό τον χαρακτήρα του. Χο! Εάν την επόμενη φορά ενημερωθώ σχετικά νωρίτερα θα σας καλέσω να προσφέρετε και εσείς κάποια δημιουργία σας. Σύμφωνοι?

5 σχόλια:

followers "friends"

Ε ας μιλήσω για μένα...

Η φωτογραφία μου
Imagine having a suspicion that you are good at something but never dare to try this something. The reason for the 'reality' of my suspicion was a leather-crystal necklase that i made and i gifted it to my sister. The search and agony for me to find the materials, then to make it and even sew it was enough to spur me on to see what more I can do with my imagination. My imagination needed a little push and help. This is why I followed painting classes, hand-crafted jewelry, applied arts and sewing lessons. Yet I still want to know more. I love to give my personal little touch to everything that surrounds me and enjoy sharing my ideas. Is there anything better? The yaer 2014 founds me in a new country: to England. Different images, different inspirations, let' see what i ll come up. See you around.