Τετάρτη, 5 Οκτωβρίου 2011


Ορκίζομαι να πώ την αλήθεια και μόνο την αλήθεια! Ακόμα είμαι σε διάθεση διακοπών και στο απόλυτο κλίμα χαράς. Προσπαθώντας λοιπόν να συγκεντρώσω σε ότι μικροδουλειές έχω να κάνω, πχ ψάξιμο ηλεκτρονικών συσκευών και άλλα ψώνια σπιτιού, βρίσκω ελάχιστο χρόνο να κάνω ότι μου έρθει. Δηλ. ένα κολιέ ή ακόμα να βάψω κάτι. Μες στην απόλυτη ρέκλα μου έκανα και μια καλή αγορά. Μια ραπτομηχανή με την οποία ήδη έχω φτιάξει κάτι. Θα το δείτε φορεμένα. Προς το παρόν σας δείχνω λίγο από την διακόσμηση της εκκλησίας. Τύπωσα σε word το πινακιδάκι και διέλυσα ένα κλασέρ από την δουλειά για να το φτιάξω και να συνοδεύσω με πορτοκαλί καρδιές. Είχα ένα τσίγγινο καλάθι για πάγο (δυστυχώς ξέχασαν τον πάγο!!) για να βάλουμε τα ποτά. Ενα καλάθι μαναβικής (που ο καλός γαμπρός είχε αναλάβει να βάψει μαζί με πολλά ακόμη) με λίγες μπομπονιέρες για όσους δεν θα ερχόντουσταν στο γλέντι μας. Τα ίδια καλάθια υπήρχαν και στο γλεντι γεμάτα με δίπλες και αμυγδαλωτά. Δυο γυάλινα βάζα που έντυσα τα καπάκια τους με ύφασμα, γεμισμένα με μαρμελοους και κουφετάκια. Χωνάκια χάρτινα μικρά για το ρύζι (αυτό ήταν και το πιο κουραστικό) και δύο μεγάλα πουγκιά από λινάτσα για το ρύζι. Δυστυχώς λόγω ψιλόβροχου δεν φαινόταν ιδιαίτερα ο πάγκος μας. Αλλά εύτυχως τα έχω σε φωτογραφίες και τώρα (!!!!) τα βλέπω και εγώ. Δεν χρειάζονται και πολλά λεφτά για να κάνετε κάτι ωραίο και μην ξεχνάτε λιτό. Μην ξεχνάτε ότι μπορείτε να εκμεταλλευτείτε πολλά υλικά, όπως ένα κλασέρ που πέταξαν στην δουλειάς σας, ένα τελάρο από το μανάβικο της γειτονιάς σας αλλά και ακόμα πιο απλά τον εκτυπωτή της δουλειά σας. Α επίσης μην ξεχνάτε να επιστρατέυετε συνάδελφους να σας κόβουν χαρτόνια και κορδελάκια, όταν χαλαρώνουν!!!

1 σχόλιο:

  1. και φυσικά δεν έλειπε το καλάθι! πάρα πολύ όμορφος ο πάγκος!!! καταπληκτικός θα έλεγα!! πως κατάφερες να κόψεις το κλασέρ???

    ΑπάντησηΔιαγραφή

followers "friends"

Ε ας μιλήσω για μένα...

Η φωτογραφία μου
Imagine having a suspicion that you are good at something but never dare to try this something. The reason for the 'reality' of my suspicion was a leather-crystal necklase that i made and i gifted it to my sister. The search and agony for me to find the materials, then to make it and even sew it was enough to spur me on to see what more I can do with my imagination. My imagination needed a little push and help. This is why I followed painting classes, hand-crafted jewelry, applied arts and sewing lessons. Yet I still want to know more. I love to give my personal little touch to everything that surrounds me and enjoy sharing my ideas. Is there anything better? The yaer 2014 founds me in a new country: to England. Different images, different inspirations, let' see what i ll come up. See you around.