Τρίτη, 28 Δεκεμβρίου 2010



Οταν έκανα το συγκεκριμένο ζευγάρι είχα στο νου τα σκουλαρίκια της μαμάς την δεκαετία του 80. Παρόλαυτα για να τα κάνω πιο μοντέρνα τα επένδυσα με δαντέλα. Η βάση είναι από σκληρό δέρμα.

6 σχόλια:

  1. kapoios exei adeia mou fainetai...
    e?
    den e3hgeitai diaforetika tetoia paragwgh!
    :p

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ένα και ένα είναι όλα τους. πολυ όμορφα και τα σκουλαρίκια της φωτογραφίας πάνω αλλά και τα προηγούμενα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ζωίτσα: έχω πήξει! με εισπράξεις σήμερα πάνω από 7000+ ευρώπουλα! που άδεια? της Κυριακής τα κομμάτια είναι! Δεν σε έχω ξεχάσει όλο επισκέψεις είμαι και τρέξιμο για δώρα. Θα στα φτιάξω σύντομα...
    Σ.Μ: αυτή την φορά την επόμενη μέρα που τα ξανακοίταξα και ήρεμη πλέον μου άρεσαν και εμένα. κλασσικά σχολιάζουμε με τις blogφίλες ότι ποτέ δεν μας αρέσει ότι φτιάχνουμε, άρα όλα οκ. χαχα! εσύ το παθαίνεις?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ρε τρελή, δεν βιάζομαι! Κάτσε ξεκουράσου και λίγο. Κι εγώ στα πρόθυρα της υπερκόπωσης είμαι... και χωρίς άδεια παρακαλώ... :(

    ΑπάντησηΔιαγραφή

followers "friends"

Ε ας μιλήσω για μένα...

Η φωτογραφία μου
Imagine having a suspicion that you are good at something but never dare to try this something. The reason for the 'reality' of my suspicion was a leather-crystal necklase that i made and i gifted it to my sister. The search and agony for me to find the materials, then to make it and even sew it was enough to spur me on to see what more I can do with my imagination. My imagination needed a little push and help. This is why I followed painting classes, hand-crafted jewelry, applied arts and sewing lessons. Yet I still want to know more. I love to give my personal little touch to everything that surrounds me and enjoy sharing my ideas. Is there anything better? The yaer 2014 founds me in a new country: to England. Different images, different inspirations, let' see what i ll come up. See you around.