
Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2014
Do it like Cheryl- φτιάξε μια μπαντάνα που θα σκίζει!!!

Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2014
Make up secret
Αυτό το «κόλπο» ήθελα να σας το δείξω εδώ και καιρό. Έρχονται Χριστούγεννα και αυτό σημαίνει ότι εμείς οι γυναίκες θα θέλουμε να δείχνουμε λίγο ακόμα πιο λαμπερές. Ίσως χρειαστεί να φορέσουμε λίγο παραπάνω makeup. Τα πινέλα μας θα πάρουν φωτιά! Για αυτο πρέπει να είναι περισσότερο καθαρά από κάθε άλλη φορά. Αυτό είναι το μυστικό μου για να πλένετε γρήγορα και αποτελεσματικά τα πινέλα σας. Δυστυχώς στην Ελλάδα τα καταστήματα δεν διαθέτουν ειδική λοσιόν ή γάντι για να καθαρίζουμε τα πινέλα μας (τουλάχιστον από όσο ήξερα). Μην παραξενεύεστε αυτά τα δύο προϊόντα όντως υπάρχουν! Έτσι έπρεπε να βρω μόνη μου μια εναλλακτική. Πήγα σε ένα πολυκατάστημα, στο τμήμα με τα είδη κουζίνας. Τα ντα! Εκεί βρήκα αυτό το τέλειο σιλικονούχο γάντι. Έχει ραβδώσεις που κάνουν τον καθαρισμό βαθύτερο και γρηγορότερο από ότι να το κάνατε με γυμνά χέρια. Φορέστε το γάντι, ρίξτε μερικές σταγόνες σαμπουάν και τρίψτε απαλά τα πινέλα σας μέχρι να τρέχει καθαρό νερό. Ξεπλύνετε και ξαπλώστε τα σε μια πετσέτα για μια ημέρα. Το πόσο συχνά θα τα καθαρίζετε εξαρτάται από το πόσο συχνά τα χρησιμοποιείτε. Για εμένα προσωπικά αρκεί κάθε 3 εβδομάδες. Καθαρά πινέλα σημαίνει πιο λαμπερά πρόσωπα και καθόλου μολύνσεις.
(γάντι από το Jumbo, 3 €)
Its Christmas time and you are going to do your best to look fabulous. For some of you this means wearing makeup. Now that your brushes are going to be on fire you have to keep them clean. This is my little secret for cleaning quickly and effectively your brushes. Unfortunately back on Greece there are not lotions specially for that cleaning, either gloves (yes those two products really exists!). So I had to find an alternative. I went to a department store in the kitchen section. Ta dah! There I found that silicon glove with streaks (it was supposed to be used for baking! Come on… little details). The streaks make the cleaning go really deep and it takes less time that cleaning them with bare hands. Wear the glove, leave on it a small amount of shampoo and with your bare hand rub each brush on the streaks really gently. Rinse it and leave it lying on a towel for one day. That’s it! Remember to clean your brushes according to how often you use them. For me it’s every 3 weeks. Cleaned brushes mean brighter face and no infections.
Παρασκευή 31 Οκτωβρίου 2014
Homemade cookies saved me
Σήμερα εγώ και τα λαχταριστά cookies μου πήγαμε μια επίσκεψη για πρώτη φορά σε Ελληνική οικογένεια που γνώρισα εδώ στο Hull. Δεν ήξερα τι να πάω στην επίσκεψη μου αλλά το γεγονός ότι θα ήταν πρωινός και θα ήταν μεταξύ γυναικών με έσπρωξε με καταπίεσε μη οχι δεν το ήθελα (!!!!!!) να φτιάξω cookies. Η συνταγή πετυχυμένη και πάντα το ίδιο κολασμένη! Ομως φυσικά δεν είχα προβλέψει για το που θα τα βάλω. Οκ τσακ μπαμ στην ραπτομηχανή και ένα πουγκί ήταν αρκετό για να τα χωρέσει αλλά και για να τα παρουσιάσει με στυλ. Δείτε οπωσδήποτε την συνταγή στο http://santie-athina.blogspot.gr/2013/02/cookies.html
Today me and my yummy yummy cookies visited a friend for a morning cofee. As i didn t know what to go to my fiend's house as a gift, the fact that it was a cofee between women pushed me-really forced me (please don t believe me) to make some cookies. The recipe as always it was a great success. But as usual i didn t think where to packed them. You know what marketing says: the package is the half value of the product. Don t be lazy put a thought to that too! My sewing machine saved me, in just 5 minutes i made a romantic pouch. A greek label and ready. Don t miss to see the recipe of the cookies http://santie-athina.blogspot.gr/2013/02/cookies.html
Παρασκευή 10 Οκτωβρίου 2014
Νέα ζωή- a new beggining
Ωραία! Πέρασε ένας χρόνος και δεν έκανα κανένα post. Μα δεν το μετανιώνω. Συγγνώμη σε όσους με διαβάζετε και με χάσατε. Περίεργη χρονιά. Aυτη την ζωγραφιά, που έφτιαξα περίπου πριν 8 χρόνια την λατρέυω, γιατί αντιπροσωπεύει την τρέλα του δημιουργού εμένα δηλαδή. Με αυτή την ζωγραφιά φέτος ξεκίνησε ένα δύσκολο κομμάτι για όλους τους φίλους μου-οικογένεια, ο αποχαιρετισμός μας. Την χάρισα σε ανθρώπους που εκτιμώ και θέλω να με θυμούνται παρά την απουσία μου από την ζωή τους για λίγο καιρό. Ετσι με αυτη την κίνηση μου συνειδητοποίησα λίγο περισσότερο την καινούργια ζωή που θα έκανα... και ήδη την κάνω. Πλέον βρίσκομαι να ζω στην Αγγλία, να στηρίζω τον καλό μου και τον ευατό μου, να οργανώνω το νέο μου σπίτι, να προσπαθώ να προσαρμοστώ στην επικοινωνία με τους Αγγλους (δηλ να τους κοιτάω με το στόμα ανοιχτό όταν δεν καταλαβαίνω και να φωνάζω "Γιάννηηηηη βοήθεια" και να έρχεται ο διερμηνέας μου) και τελικά να μου λείπουν οι δικοί μου πολύ! κλαψ... δύναμη! Και επειδή λοιπόν θα θέλω παρέα θα ήθελα να σας ζητήσω να με βρείτε και στο facebook πάλι ως losangelinos και να τα λέμε και εκεί. Τελευταία το facebook το απολαμβάνω. Τα λέμε εκεί λοιπόν!
Nice! It has been one year and did not do any post. But I have no regrets. I apologize to those who read me and missed me. Strange year. This painting that I made about 8 years ago, i love it because it represents the madness of the painter, yeap that s me. With this painting this year began a difficult piece for all my friends and family. I gave it to the first loevely people that i had to say goodbye, people who i appreciate and want to remember me despite my absence from their lives for some time. Thus with this move i realized a little more the new life i would make ... and already do. Now I am living in England, i am her to support my husband and myself, in the meantime i try to organize my new home, to adapt the language (sometimes i look the english people with my mooth wide open... i need time to undersatnd them) and finally realize that i miss my folks a lot! And because i want company I would like to ask you to find me in facebook aas losangelinos and to say there as well. I'll see you there!
Κυριακή 8 Δεκεμβρίου 2013
Η μόδα μας έχει πλέον στυλ
Το έχει αυτό το σκ να γράφω τις σκέψεις μου για να μπορέσω να εκτονωθώ. Και έτσι ευτυχώς που είμαι σε αυτή την φάση γιατί δεν ξέρω πότε θα ξαναέγραφα στο blog μου. Τώρα όμως που γράφω συνειδητοποιώ ότι μου έχει λέιψει και ότι ήταν και αυτό ένα κομμάτι της ζωής μου. Η ζωή μου λοιπόν τελευταία πάει άργα λόγω απίστευτης κούρασης. Αλλά λέω δεν πειράζει και ότι θα περάσει. Τουλάχιστον 1 φορά την εβδομάδα προσπαθώ να φτιάξω κάτι ώστε να μην "σκουριάζω". Χαχα! Εδώ και ένα μήνα έχω αυτό το εργαλειάκι το οποίο βασικά το πήρα για να με χαλαρώνει όταν θα είμαι κουρασμένη. Η χρήση του είναι για κασκόλ και για σκουφάκια. Ομως εγώ έχω μανία με τα κολιέ τελευταία. Ακόμα και αν δεν φαίνονται γιατί ντύνομαι σαν κρεμμυδάκι καθημερινά, πάντα ένα αξεσουάρ φοράω για να φτιάχνει την δική μου διάθεση και να νιώθω λίγο ποιο ωραία και κυρίως ιδιάιτερη. Τελικά νομίζω ότι έτσι είναι τα αξεσουάρ που φτιάχνω ιδιαίτερα. Δεν μπορώ να φτιάξω ένα απλό βραχιολάκι με μια περλίτσα. Το βαριέμαι. Ασε... θέλω να παιδευτώ! Το κολιέ αυτό μου πήρε αρκετή ώρα να το φτιάξω. Νομίζω με παραχαλάρωσε. Αλλά πολύ μου αρέσει γιατί είναι χοντρό και τόσο ελαφρύ. Τελικά ο χειμώνας είναι ωραίος! Το στυλ μας πλέον δεν είναι βαρετό. Δεν θέλω να θυμάμαι εκείνες τις εποχές που η μόδα ήταν μόνο μάυρο και γκρι για τον χειμώνα. Πωπω μουντάδα παντού! Τι χρωματιστός που έχει γίνει πλέον ο χειμώνας μας. Με τα καναρινί χοντρά πουλόβερ, τα πράσινα κοντά φορεματάκια... τα χοντρά κασκόλ και τα ιδιαίτερα κοσμήματα. Σας εφτιαξα την διάθεση? Εγώ πάντως ήδη πάω να τσεκάρω την ντουλάπα μου για μεταποιήσεις. Σας φιλώ
Κυριακή 7 Ιουλίου 2013
Το νερό της Μαρίνας
Περίεργος ο τίτλος μου σήμερα ε? ναι αλλά πάντα ο τίτλος βγαίνει από αυτό που σας δείχνω. Για την ιστορία λοιπόν την Μαρίνα την βλέπω κάθε πρωί να τριγυρνάει με το χρωματιστό μπουκάλι νερού της. Να σας πώ ειλικρινά ότι την επωνυμία δεν την θυμάμαι, αλλά εμένα με είχαν βάλει σε πειρασμούς αυτά τα μπουκάλια της. Ηταν τόσο απαλά διάφανα χρώματα... ροζ, γαλάζιο και φυστικί. Ετσι της ζήτησα να μου δώσει μερικά μπουκάλια της, όπου φυσικά με κοίταξε με το ύφος "καλά τρελή είσαι?". Της εξήγησα ότι δεν κάνω ανακύκλωση όλη την ώρα της ημέρας, κάνω όμως μια δική μου δημιουργική χαλαρή ανακύκλωση. Σε λίγες μέρες από όταν πήραν τα μπουκάλια της έκανα δύο κομμάτια, ένα κολιέ που θα σας το δείξω φορεμένο σε επόμενη ανάρτηση και ένα δαχτυλίδι. Τανταν... το παραπάνω. Η Μαρίνα με το έντονο στυλ της, το καυστικό χιούμο της και το αυθορμητισμό της ηλικίας της, την μέρα που της το έδειξα είπε "καλά έ έχω μείνει speechless, θα τουμπανιάσουμε στο νερό". Είναι δυνατόν να μην συμφωνήσω? Γρήγορα να συμπληρώσω το σετ με σκουλαρίκια (χαχα πόσο 80s ε? που όλα ήταν σεταρισμένα!). Φιλιά
Κυριακή 2 Ιουνίου 2013
Πολύ δουλειά μα και πολύ κουβέντα
Δευτέρα 15 Απριλίου 2013
Εσύ με τι συνδυάζεις το πλεκτό κολιέ?
Τετάρτη 27 Φεβρουαρίου 2013
Δεν θέλω αλλο Tv, θέλω αλλαγή
Παρασκευή 22 Φεβρουαρίου 2013
Πλεκτομανία
Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου 2013
Little owls
Θα αναρωτιέσται απο τι είναι φτιαγμένα ε? από ρολλό κουζίνας... και αρκετό διακοσμητικό χαρτί
Εκοψα το ρολλό σε δυο διαφορετικά μεγέθη και έπειτα έκοψα κομματια τσόχας για ματια και μύτη ενώ χοντρό χαρτί για φτερά και όλα τα κόλλησα με uhu υγρή. Τώρα διακοσμούν το τζάκι μας (ε καλά δεν κολλανε και τέλεια εκεί) και περιμένουν να μεγαλώσει η παρέα τους :Ρ
Εάν έχετε καμιά ιδέα πως μπορούν να αξιοποιηθούν μεγαλύτερα κουκουβαγιακα (πως στο καλό λέγονται?) πέίτε μου γιατί αν και θέλω να κάνω ένα ακόμα μεγαλύτερο δεν ξέρω τι παραπάνω χρήση θα έχει. Θα μπορούσε να γίνει φωτιστικό? Φιλιά
Κυριακή 23 Δεκεμβρίου 2012
Graduation... finally
Οκ έσπασα ρεκόρ. Κοντα στους δύο μήνες χωρίς post. Και όμως ούτε που το κατάλαβα. Ενα δίμηνο με ηρεμία μα και ένταση. Παρότι εγώ από όλες τις υποχρεώσεις θέλησα να χαλαρώσω φέτος (βλέπε τυραννικό ΕΑΠ), ο καλός μου κατάφερε να αποφοιτήσει από το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο (και οι δύο ήμασταν φοιτητές!!!) και μάλιστα με πάρα πολύ καλό βαθμό. Θα πώ δε ότι είναι από αυτους του φύτακλες όπου διαβάζουν την τελευταία στιγμή και γράφουν τέλεια. Ούτε που καταλάβαμε πότε περάσαμε μαζί τα 4 χρόνια φοίτησης του. Στερηθήκαμε πάρα πολλά βράδια εξόδου, πολύ κούραση, γκρίνια και ελάχιστος ελέυθερος χρόνος. Μα όλα αυτά πάντα όταν ερχόντουσταν οι βαθμοί χοροπηδάγαμε από χαρά και τα ξεχνάγαμε. Στην ορκωμοσία του λοιπόν στην Πάτρα όπου βρεθήκαμε με τους γονείς μου αλλά και την δική του οικογένεια περάσαμε τέλεια. Υπήρχε ένα ωραίο κλίμα χαράς και συγκίνησης. Εν μέρει το είδαμε σαν μια μικρή εκδρομή στην Πάτρα (όπου μετά τελείωσε με βολτίτσα στην παραλία του Ξυλοκάστρου) αλλά κυρίως όλοι ήμασταν περήφανοι γι αυτόν.
H πεθερούλα του και λατρεμένη Σοφία μαμά μου πρώτη φάτσα
Εν τω μεταξύ κάποιες κατασκευές και παραγγελίες σε φίλους με κράτησαν σε φόρμα. Θα μπούν σύντομα και στο facebook (Ψάξτε με ως Los Angelinos). Αλλά ένα κρύωμα δεν μπορούσε να μου ξεφύγει χριστουγεννιάτικα.
Σας εύχομαι καλές γιορτές και να κυνηγάμε τα όνειρα μας. Ακόμα και όταν το ξεχνάτε σας εύχομαι να έχετε πρόσωπα να σας το θυμίζουν (i love you Monday´s girls).
Πέμπτη 1 Νοεμβρίου 2012
Το μπουφανάκι του
Παντού χακί... πως να μην επηρρεαστούμε
Ομολογώ ότι διαβάζω καθημερινά ξένα fashion blogs. Πως λοιπόν είναι δυνατόν να μην επηρρεαστώ από ένα από τα κυριάρχα χρώματα του χειμώνα, το χακί. Ποιος άντρας δεν το έχει μισίσει λόγω του στρατού αλλά και ποιος πάλι καταφέρνει να μην έχει ένα κομμάτι στην γκαρνταρόμπα του σε αυτό το χρώμα. Πάντως ο δικός μου δεν τα κατάφερε. Εδώ και πολλά χρόνια είχε ένα αγαπημένο αλλά πλέον στενό μπουφανάκι Gas. Το λαχταρούσα από πέρυσι να του το πάρω και φέτος το άρπαξα. Δεν έκανα τραγικές αλλαγές, εξάλλου το boyfriend στυλ είναι της μόδας. Παρόλαυτα κόντηνα τα μανίκια που ήταν ατέλειωτα, και τα στένεψα. Τέλος έβαλα δύο καρφάκια τρουκς στο γιακά για να ανανεωθεί λίγο ακόμα. Νομίζω ότι χρειάστηκα το πολύ ένα μισάωρο να τα κάνω αυτά. Τρελό μοντελάκι στις πόζες! Αφού το καταχαιρόμουν που επιτέλους το είχα και που καταφερα να γλιτώσω τόσο λεφτά απλά μεταποιώντας το ρούχου του!Η γαλότσα και η φόρμα συνόδεψε το απαραίτητο look για το σούπερ μάρκετ. Χαχα! Για ψάξτε λοιπόν την ντουλάπα του αγαπημένου σας γρήγορα
Τρίτη 23 Οκτωβρίου 2012
Diy κρεμάστρα τοίχου
Δεν σας είχα πει ότι έκαν μικροαλλάγες στο σπίτι μου? Αυτή είναι μια πολύ μικρή. Υπήρχε στο σπίτι μας μια μικρή γωνιά, που ειναι εντός σαλονιού και είχε μια κλασσική καφέ κρεμάστρα, παμπάλαια. Πριν ένα χρόνο μπήκε σε αυτό το σημείο ένα έπιπλο λευκό και λόγω ύψους και μήκους δεν αφήνε πλέον χώρο να μπεί κρεμάστρα. Ετσι συνηθήσαμε τα παλτό των φίλων μας να τα αφήνουμε σε κάποιο άλλο δωμάτιο. Εκτός αυτού δεν μπορούσα να βρώ 2 αυτόνομα μοντέρνα γαντζάκια να κρεμάσω ωστε να εκμεταλλευτώ ακόμα και τα 20 εκ. χώρου που είχαν μείνει. Απελπίστηκα και είπα θα κάνω το κέφι μου. Αποτέλεσμα άρπαξα μια λευκή ξύλινη κρεμάστρα από την ντουλάπα μοu και της έβαλα κορδελίτσες. Μπα πολύ αδεια. Προχώρησε και άλλο η ιδέα: τύπωσα μια φράση από την Coco Chanel και την κόλλησα με ατλακόλλα. Τρία μικρά καρφάκια έγιναν γάντζοι. Φώναξα και το καλό μου και την κάρφωσε στον τοίχο ακριβώς στο σημείο κάτω από τα κορδελάκια. Ετοιμη yeah! Μειονεκτημα: αντέχει μόνο ζακετάκια και light μπουφανάκια (δεν μας πειράζει αφού είχαμε συνηθίσει να τα βάζουμε αλλού). Πλεονέκτημα: Ισως να μην είναι ιδανική για κρεμάστρα βαριών ρούχων είναι όμως τέλεια ιδέα για να το υπνοδωμάτιο σας για να κρεμάτε κολιέ και φουλάρια. Σας αφήνω με μια κουραση τεράστια, ένα πυρετό να με παιδεύει αλλά που δεν με εμπόδισε να σας τσιγκλίσω για να κάνετε αυτο το diy. Καλή συνέχεια
Δευτέρα 8 Οκτωβρίου 2012
A man's room
Ανακαίνιση στο αντρικό δωμάτιο. Αλλά δείτε και το πριν...
Και αφού λοιπόν είδατε τις φώτος θα σας πώ την ιστορία της ανακίνισης. Αυτό το καλοκαίρι το περιμέναμε πως και πως για να χαλαρώσουμε να ανασυγκροτηθούμε και να οργανωθούμε. Μπαίνοντας ο Σεπτέμβρης μας έβαλε σε πρόγραμμα. Ειδικότερα ο καλός μου είναι αυτός που έχει πάρει επ' ωμου πολλές αρμοδιότητες, κοινές αλλά και προσωπικές. Ολες αυτές του οι αρμοδιότητες έμπαιναν σε τάξη, πέρα από το μυαλό του, στο γραφείο του. Σημείωση: Τάξη στο ανδρικό μυαλό σημαίνει ακόμα και μπάχαλο αρκεί εγώ ο άντρας να βγάζω άκρη. Ε λοιπόν εγώ σε αυτό το δωμάτιο ποτέ δεν μπορούσα να βγάλω άκρη, αν και πάντα το ξεσκαρτάμε και το ξανασυμμαζεύαμε. Σημείωση: συμμάζεμα σε συνεργάσια άντρας και γυναίκα ας είμαστε ειλικρινείς δεν υπάρχει. Και σύντομα λοιπόν άκουσα μια κραυγή βοήθειας από τον Γιάννη μου αλλά από αυτές που εμάς τις γυναίκες αστραπιαία μας αναβουν τα λαμπάκια, που αντί να δούμε απλά και λογικά τι μας ζητάει τελικά τα παίρνουμε. "Δεν με εμπνέει ο χώρος κάτι πρέπει να κάνουμε γιατί δεν μπορώ να δουλέψω σε αυτό το γραφείο"... Αντίδραση Αγγελικής "να κάνουμε???? και τι φταίω εγώ που το δωμάτιο είναι γεμάτο κούτες, χαρτούρα και ΜΠΛΑ ΜΠΛΑ ΜΠΛΑ" εκεί ένιωσα και λίγο χάλια νοικοκυρά ενώ στην ουσία σαν άντρας δεν μπορούσε πλεόν να βρεί άκρη μες στο μπάχαλο του και χρειαζόταν γυναικεία μαγεία (ωραία δεν τα λέω?). Αφού λοιπόν μάζεψαμε 150 € περίπου και έχοντας το ελεύθερο να κάνω ότι θέλω, το νέο του δωμάτιο ήταν μια έκπληξη που πραγματοποιήθηκε σε 3 ώρες. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο χάρηκα γιατί έβαλα το γούστο μου, έχοντας ελέυθερη επιλογή σε όλα, αλλά και έλαβα υπέροχα φιλιά καθώς και ένα μικρό δώρο, χιχι. Κινήθηκα σε τόνους ασπρόμαυρους αφού όχι μόνο είναι χαλαρωτικοί αλλά τελικά δίνουν και ακόμα πιο ακριβό και προσεγμένο στυλ. Επαιξα με καδράκια στους τοίχους, που απεικονίζουν μέρη εξωτερικού που έχουμε πάει, έβαψα δύο λωρίδες στον τοίχο με μπογιά μαυροπίνακα αλλά και την εξωτερική πλευρά της βιβλιόθήκης. Κουτιά και κλασέρ ήταν απαραίτητα για ακόμα καλύτερη οργάνωση. Το παλιό φωτιστικό το τύλιξα απλά με ύφασμα οργάντζας το οποίο το κόλλησα σε ορισμένα σημεία πάνω στο γυαλί του φωτιστικού με uhu sticks (πλαστελίνη). Το τετράγωνο χαλί μεγάλωσε τελικά αρκετά το χώρο. Ενα μαξιλάρι στο πάτωμα καλύπτηκε με γούνα από το ΙΚΕΑ (10 €!!!!) δίνοντας λίγο χλιδή. Τέλος το νέο δωμάτιο τον υποδέχτηκε με ωραίες μυρωδιές από αρωματικά κεριά. Συμπέρασμα: μην τρέχετε να παρεξηγήσετε τον καλό σας αμέσως, δώστε 5 λεπτά στον ευατό σας για να ξανασκεφτείτε. Οι άντρες θέλουν την φροντίδα σας και όπως και αν είναι θα την λατρέψουν. Προσωπική διαπίστωση: ακόμα πάω μουλοχτά και συμμαζεύω το γραφείο του. Ε να μην απολαύσω για λίγο καιρό ακόμα όσο παραμένει συμμαζεμένο το δωμάτιο, την δημιουργία μου?
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
followers "friends"
Ε ας μιλήσω για μένα...
- "Los Angelinos"
- Imagine having a suspicion that you are good at something but never dare to try this something. The reason for the 'reality' of my suspicion was a leather-crystal necklase that i made and i gifted it to my sister. The search and agony for me to find the materials, then to make it and even sew it was enough to spur me on to see what more I can do with my imagination. My imagination needed a little push and help. This is why I followed painting classes, hand-crafted jewelry, applied arts and sewing lessons. Yet I still want to know more. I love to give my personal little touch to everything that surrounds me and enjoy sharing my ideas. Is there anything better? The yaer 2014 founds me in a new country: to England. Different images, different inspirations, let' see what i ll come up. See you around.

