Κυριακή, 7 Ιουλίου 2013

Το νερό της Μαρίνας

Περίεργος ο τίτλος μου σήμερα ε? ναι αλλά πάντα ο τίτλος βγαίνει από αυτό που σας δείχνω. Για την ιστορία λοιπόν την Μαρίνα την βλέπω κάθε πρωί να τριγυρνάει με το χρωματιστό μπουκάλι νερού της. Να σας πώ ειλικρινά ότι την επωνυμία δεν την θυμάμαι, αλλά εμένα με είχαν βάλει σε πειρασμούς αυτά τα μπουκάλια της. Ηταν τόσο απαλά διάφανα χρώματα... ροζ, γαλάζιο και φυστικί. Ετσι της ζήτησα να μου δώσει μερικά μπουκάλια της, όπου φυσικά με κοίταξε με το ύφος "καλά τρελή είσαι?". Της εξήγησα ότι δεν κάνω ανακύκλωση όλη την ώρα της ημέρας, κάνω όμως μια δική μου δημιουργική χαλαρή ανακύκλωση. Σε λίγες μέρες από όταν πήραν τα μπουκάλια της έκανα δύο κομμάτια, ένα κολιέ που θα σας το δείξω φορεμένο σε επόμενη ανάρτηση και ένα δαχτυλίδι. Τανταν... το παραπάνω. Η Μαρίνα με το έντονο στυλ της, το καυστικό χιούμο της και το αυθορμητισμό της ηλικίας της, την μέρα που της το έδειξα είπε "καλά έ έχω μείνει speechless, θα τουμπανιάσουμε στο νερό". Είναι δυνατόν να μην συμφωνήσω? Γρήγορα να συμπληρώσω το σετ με σκουλαρίκια (χαχα πόσο 80s ε? που όλα ήταν σεταρισμένα!). Φιλιά

followers "friends"

Ε ας μιλήσω για μένα...

Η φωτογραφία μου
Imagine having a suspicion that you are good at something but never dare to try this something. The reason for the 'reality' of my suspicion was a leather-crystal necklase that i made and i gifted it to my sister. The search and agony for me to find the materials, then to make it and even sew it was enough to spur me on to see what more I can do with my imagination. My imagination needed a little push and help. This is why I followed painting classes, hand-crafted jewelry, applied arts and sewing lessons. Yet I still want to know more. I love to give my personal little touch to everything that surrounds me and enjoy sharing my ideas. Is there anything better? The yaer 2014 founds me in a new country: to England. Different images, different inspirations, let' see what i ll come up. See you around.